| |
. .

: 214a

Studia historica. . XVII. M., 2022. C. 89110.

.89 , , , , . , :

: Albino v.c. conss. . . . Hoc cons. facta est pax inter dm Theodericum regem et Odoacrem III kl. Martias. Et ingressus est dnus Theodoricus in Classem . . . Mar. Hoc cons. ingressus est Ravenam rex Theodoricus III non. Mar. Et occisus est Odoacar rex a rege Theodorico in palatio cum commilitibus suis (Fasti Vind. prior. 646649). ( . . . . 3 [27 ]. ... / (?). 3 [5 ]. ).

: Albino v.c. consule. . . . Odoachar pacem ab Theudorico postulans accepit, qua non diu potitus est, deditque obsidem filium suum. Theudoricus cum pacem cum Odoachar fecisset, ingressus est Classem IIII k. Mar. Ac deinde ingressus est Ravennam. Pacis specie Odoachrem interfecit cum collegas omnes, qui regni praesidium amministrabant (Auct. Haun. ordo prior. s. a. 493. 36). ( . . . . , , . , , 4 [26 ], . , ).

: Igitur coactus Odoacar dedit filium suum Thelanem obsidem Theoderico, accepta fide securum se esse de sanguine. Sic ingressus est Theodericus; et post aliquot dies, dum ei Odoacer insidiaretur, detectus ante ab eo praeventus in palatio, manu sua Theodericus eum in Lauretum pervenientem gladio interemit. Cuius exercitus in eadem die iussu Theoderici omnes interfecti sunt, quivis ubi potuit reperiri, cum omni stirpe sua (Anon. Val. II. 5556). ( , , . .90 [ ]; , , , , , . (. ..) , , ).

:

Et dedit Odovacer Theodorico filium obsidem V. Kal., et post IIII. mensium est civitate Clase ingressus. Post hec autem vir beatisimus Iohannes archiepiscopus aperuit portas civitatis quas Odovacer clauserat, et exiit foras cum crucibus et turibulis et sanctis euangeliis, pacem petens cum sacerdotibus et clericis psalendo, terram prostratus, obtinuit que petebat. Invitat novum regem de oriente venientem, et pax illa ab eo cuncessa est, non solum Ravenenses cives, sed eciam omnibus Romanis, quibus beatus postulavit Iohannes. Et subiit Ravenam III. Nonas marcias. Post paucos dies occidit Odoacar rex in palatio in Lauto cum comitibus suis. Postquam iubente Teodorico interfectus est Odoacer, solus et securus regnavit Romanorum more (Agnel. Lib. pont. eccl. Rav. 39). ( [25 ], [26 ] [] . , , , , , ; , , . , , , , . [] [5 ]. . , , ).

:

Albinus v.c. cons. Hoc cons. dn. rex Theodericus Ravennam ingressus Odovacrem molientem sibi insidias interemit (Cassiod. Chron. 13301331). ( . , , ).

:

Servavit te, regum praecipue, quod abiecisti sacramenti confidentia cautionem. Pependimus anxii, ne mererentur quos de hostibus tuis receperas non perire. Gratias tibi, mundi arbiter deus, qui conscientias veterno errore possessas ad ultores gladios inpulisti. Puderet me recensere levitatem originariam, nisi eam viderem tuis laudibus obsequentem.

.91 Quid dissimulo gesta persequi? Libuit eos rursus tendenti inermem dexteram Odovacri regna polliceri. Innotuit ilico rebus in luce deprehensis hostilium error animorum. Advocasti providentiam actuum tuorum comitem, et ne inpunita esset libido discurrentium, ultionis vexilla concutiens fecisti consiliorum participem in secretis populum iam probatum. Neminem adversarium agnovisse contigit, quod tecum pars mundi potior disponebat. Mandata est per regiones disunctissimas nex votiva.

Quis haec praeter supernam voluntatem praestitit, ut unius ictu temporis effunderetur Romani nominis clades longa temporum inprobitate collecta? Hic quo me vertam nescio. Grates referam, qui suscepi officium laudatoris, an arreptum praeconiorum tuorum iter ingrediar? Consumpta res est prospero fatalique bello: succisa est Odovacris praesumptio, postquam eum contigit de fallacia non iuvari (Ennod. Paneg. 5052).

( , , , - . , , , . , , , . , , .

? . , . , , , , , 츭 , . , , . .

, , , , ? , . , , ? : , ).

:

Cuncta Italia dominum iam dicebat Theodoricum et illius ad nutum res illa publica obsecundabat. Tantum ille solus cum paucis satellitibus et Romanos, qui aderant, et fame et bello cotidie intra Ravennam laborabat. Quod dum nihil proficeret, missa legatione veniam supplicat. Cui et primum concedens Theodoricus postmodum ab hac luce privavit (Iord. Get. 294295). ( .92 . , , , . , . , . . . . ).

Obansque rex gentium et consul Romanus Theodoricus Italiam petiit magnisque proeliis fatigatum Odoacrum Ravenna in deditione suscepit. Deinde vero ac si suspectum Ravenna in palatio iugulans regnum gentis sui et Romani populi principatum prudenter et pacifice per triginta annos continuit (Iord. Rom. 349). ( , , -. , , , ).

:

Victus ad extremum fortissime Gothis resistentibus in urbem confugit nec multo post a Theodorico in fidem susceptus, ab eo truculente peremptus est (Paul. Diac. Hist. Rom. XV. 17). (, , [] , , ).

:

Theodoricus rex Gothorum optatam occupauit Italiam. Odoacer itidem rex Gothorum metu Theodorici perterritus Ravennam est clausus. Porro ab eodem Theodorico periuriis inlectus interfectusque est (Marc. Com. Chron. s.a. 489). ( . , , , ; , , ).

:

Ἐπεὶ δὲ τρίτον ἔτος Γότθοις τε καὶ Θευδερίχῳ Ῥάβενναν πολιορκοῦσιν ἐτέτριπτο ἤδη, οἵ τε Γότθοι ἀχθόμενοι τῇ προσεδρείᾳ καὶ οἱ ἀμφὶ Ὀδόακρον πιεζόμενοι τῶν ἀναγκαίων τῇ ἀπορίᾳ, ὑπὸ διαλλακτῇ τῷ Ῥαβέννης ἱερεῖ ἐς λόγους ἀλλήλοις ξυνίασιν, ἐφ̓ ᾧ Θευδέριχός τε καὶ Ὀδόακρος ἐν Ῥαβέννῃ ἐπὶ τῇ ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ δίαιταν ἕξουσι. καὶ χρόνον μέν τινα διεσώσαντο τὰ ξυγκείμενα, μετὰ δὲ Θευδέριχος Ὀδόακρον λαβών, ὥς φασιν, ἐπιβουλῇ ἐς αὐτὸν χρώμενον, νῷ τε δολερῷ καλέσας ἐπὶ θοίνην, ἔκτεινε, καὶ ἀπ̓ αὐτοῦ βαρβάρων τῶν πολεμίων προσποιησάμενος ὅσους περιεῖναι ξυνέπεσεν αὐτὸς ἔσχε τὸ Γότθων τε καὶ Ἰταλιωτῶν κράτος (Proc. BG. I. 1. 2425). ( , , , , , .93 , . , , , , , , , , , . . . . ).

:

Ὅτι Θεοδώριχος καὶ Ὁδόακρος συνθήκας καὶ ξυμβάσεις ἐποιήσαντο πρὸς ἀλλήλους ἄμφω ἡγεῖσθαι τῆς Ῥωμαίων ἀρχῆς, καὶ λοιπὸν ἦσαν αὐτοῖς ἐντεύξεις παρ ἀλλήλους φοιτῶσι συχναί. Οὔπω δὲ ἠνύετο ἡμέρα δεκάτη, καί, τοῦ Ὁδοάκρου γενομένου παρὰ τὸν Θεοδώριχον, προσελθόντες τῶν αὐτοῦ ἄνδρες δύω τὰς τοῦ Ὁδοάκρου ἅτε ἱκέται γενόμενοι κατέχουσι χεῖρας, μεθ ὃ τῶν προλοχισθέντων ἐν τοῖς παρ ἑκάτερα οἰκίσκοις ἐπελθόντων ἅμα τοῖς ξίφεσιν, ἐκ δὲ τῆς θέας καταπλαγέντων καὶ οὐκ ἐπιτιθεμένων τῷ Ὁδοάκρῳ, Θεοδώριχος προσδραμὼν παίει τῷ ξίφει αὐτὸν κατὰ τὴν κλεῖδα, εἰπόντα δέ· ποῦ ὁ θεός; ἀμείβεται· τοῦτό ἐστιν ὃ καὶ σὺ τοὺς ἐμοὺς ἔδρασας. Τῆς δὲ πληγῆς καιρίας καὶ μέχρι τῆς ὀσφύος διελθούσης τὸ Ὁδοάκρου σῶμα, εἰπεῖν φασιν Θεοδώριχον ὡς· τάχα οὐδὲ ὀστοῦν ἦν τῷ κακῷ τούτῳ. Καὶ τὸν μὲν πέμψας ἔξω θάπτει εἰς τὰς συνόδους τῶν Ἑβραίων ἐν λιθίνῃ λάρνακι ἔτη βεβιωκότα ξʹ, ἄρξαντα δὲ ιδʹ, τὸν δὲ ἀδελφὸν τούτου ἐν τῷ τεμένει φυγόντα κατετόξευσε. Συνέχων δὲ καὶ τὴν Ὁδοάκρου γαμετὴν Σουνιγίλδαν καὶ Ὀκλὰν τὸν παῖδα, ὃν Ὁδόακρος Καίσαρα ἀπέδειξεν, τοῦτον μὲν ἐκπέμπει εἰς Γαλλίαν, ἐκεῖθεν δὲ ἀποδράντα κατὰ τὴν Ἰταλίαν διαφθείρει, τὴν δὲ ὑπὸ λιμοῦ φρουρουμένην ἐξήγαγε τοῦ βίου1 (  , . , , , , , , , ; , : ?, : . , , .94 , : , . , , , 60, 14 ; , , . , ; , , , , ).

2 , , , .

. , , , , , ; , , , 3.

, :

= 493 .

25 27 .

: ( , , ), ( ), ( , , ), () ( ).

: , ()  ( ).

26 .

5 .

14 , .

.95 : , ( ), (), (), , ().

: , ( ), , , , , ().

, , , 4. , , 5; , , , 519 .; ; . DN dominus noster, . , .

, , , , , , 6.

.

, , , , ( ) ( , ). , : ; ; ; ; ; , , .96 . , : ; ; ( (Hist. Goth. 39) , , , ); ( 7; , -, , 8), , , . ; , , , .

, ? , , - . , , , : , 9. , - . , , , , , . , , , : cum commilitibus suis (Fasti Vind. prior.); cum collegas omnes, qui regni praesidium amministrabant (Auct. Haun.); cuius exercitus omnes interfecti sunt (Anon. Val.); cum comitibus suis (Agnel.). , , .97 10 ?

, comes domesticorum vacans , : Patricium Liberium et in adversitate nostra fuisse laudabilem, qui sic Odovacris integerrimis parebat obsequiis, ut nostra post fuerit dilectione dignissimus, contra quos multa fecisse videbatur inimicus. non enim ad nos vilissima transfugae condicione migravit nec proprii domini finxit odium, ut alterius sibi procuraret affectum: expectavit integer divina iudicia nec passus est sibi regem quaerere, nisi rectorem primitus perdidisset.

Unde sic factum est, ut ei libenter daremus praemium, quia nostrum fideliter iuvit inimicum. qui casu patrocinante contrario tantum nobis reddebatur acceptus, quantum tunc cognosci poterat indevotus. flexo iam paene domino nullis est terroribus inclinatus: sustinuit immobilis ruinam principis sui: nec novitas illum turbare potuit, quam etiam ferocitas gentilis expavit. prudenter secutus est communes casus, ut, cum divina iudicia fixe sustinet, humanam gratiam commendatior inveniret.

Probavimus hominis fidem: tristis ad nostra iura transivit, qui superatus animum convertit, non autem, ut vinceretur, effecit (Cassiod. Var. II. 16. 24).

( , , , , , , , . , ; , .

, , . , . , ; ; , . , , , .

.98 ; , , , , , , , ).

11 , , , , , , , , , ୸ , ( , ). , , , , 12, , ; , , , , ?

. , , , (, : , 13) 14. , , , :  , . , , , , . ?

.99 , . , , , - , . , 15.

, 16. , , . , , , , , . , ; , , . (τῠραννίς), , . , (Proc. BG. I. 1. 48. . . . ).

, , . , 17. , , , , ; , , .

, , , , .100 . , , , , , 18. , , , . , ( ), ()19. . , [] , - , , , , , (Proc. BG. I. 1. 28. . . . ).

; , , 20: , 500 . , , (Liberium praefectum praetorii, quem fecerat in initio regni sui, fecit patricium et dedit ei successorem) (Anon. Val. 68).

: Iuvat nos referre quemadmodum in tertiarum deputatione Gothorum Romanorumque et possessiones iunxit et animos. nam cum se homines soleant de vicinitate collidere, istis praediorum communio causam videtur praestitisse concordiae: sic enim contigit, ut utraque natio, dum communiter vivit, ad unum velle convenerit. en factum novum et omnino laudabile: gratia dominorum de cespitis divisione coniuncta est; amicitiae populis per damna creverunt et parte agri defensor adquisitus est, ut substantiae securitas integra servaretur. una lex illos et aequabilis disciplina complectitur. necesse est enim, ut inter eos suavis crescat affectus, qui servant iugiter terminos constitutos. debet ergo Romana res publica et .101 memorato Liberio tranquillitatem suam, qui nationibus tam praeclaris tradidit studia caritatis (Cassiod. Var. II. 16. 5) ( , [] , . , - , : , , , . : ; - , . . , , . , , ).

: Quid quod illas innumeras Gothorum catervas vix scientibus Romanis larga praediorum conlatione ditasti? nihil enim amplius victores cupiunt et nulla senserunt damna superati (Ennod. Ep. 9. 23. 5) ( , ? ).

, , 21. 500 ., , , 507 . , 510 . , , , , , 22. , , , .

534 . , , , , .102 , , , , , . , , , (ἐπὶ λόγῳ τῷ πονηρῷ), , . , , , . , .

, , , . , , , ; , , . , , , . , . , ( ), , , , . , , (Proc. BG. I. 4. 816. . . . ).

, , , , , . , , 23. : 24, , [ϸ] . , .

, , , , , , , , . , .103 , . , . , . ϸ , (Proc. BG. I. 4. 2126. . . . ).

, , , , , , , : , ; , . - , . , . , , , , - . : , , , . , (, , , , ), , , . ϸ , . (Proc. HA. XVI. 16. . . . ).

, , , , ϸ , , , (Proc. BG. I. 4. 30; 5. 1). , , ϸ (Ibid. I. 6. 114). , , .104 . , , (Ibid. BG. I. 7. 1125). ϸ , . ϸ (Ibid. II. 22. 2224), (Iust. Nov. 117). () 25. , , .

Πέτρος , Πέτρος ὁ ῥήτωρ, ὁ καὶ Μάγιστρος καὶ ἱστορικός, πρεσβευτὴς ὡς Χοσρόην σταλεὶς, μάλα ἐμβριθής τε ἦν καὶ ἀνάλωτος ἐν τῷ ῥητορεύειν, τῷ καταμαλάξαι φρονήματα βαρβαρικὰ σκληρά τε καὶ ὀγκώδη. ἔγραψεν ἱστορίας, καὶ περὶ πολιτικῆς καταστάσεως26 (ϸ , , , . ).

, , Excerpta De legationibus gentium ad Romanos De legationibus Romanorum ad gentes; 27.

, , Excerpta De legationibus gentium ad Romanos, De legationibus Romanorum ad gentes De sententiis, : , . , , , , , , . , , . , , .105 ; , , , . . [] , , . - , , 28 (. . . ).

, , , (I. 87): χρὴ δὲ εἰδέναι, ὅτι καὶ Λίβερ, ὁ πατρίκιος καὶ ἔπαρχος Γαλλιῶν, ἐπέμφθη ἐνταῦθα παρὰ Θευδᾶ τοῦ ῥηγὸς Γότθων καὶ τῆς συγκλήτου Ῥωμαίων, καὶ δεξάμενος αὐτὸν ὁ εὐσεβὴς βασιλεὺς ἡμῶν Ἰουστινιανὸς, ἐκέλευσεν αὐτὸν ὡς ἔπαρχον πραιτωρίων καὶ προϊέναι καὶ ἀναχωρεῖν, καὶ πάντα οὕτως ἐπὶ αὐτοῦ ἐπράττετο, ὡς ἐπὶ τῶν ἐπάρχων ἀνατολῆς29 ( , (), , (. ..), , ; , , , , ).

. . , : , , , , 84 85 , , , 95, . , , , 86, 87, 95, , , . , , , 30. . . : , 譸 , .106 De cerim. I. 87 (, , )31, . 32 . . . 33.

, , - , , , . , 譸 . , , , , 븭 : , . , , , , .

. ϸ , , .

, , , , 34. , ϸ, , , .

, , , . , 493 . , , , , , , , . , , , .107 , , , , , ( ), . , , . , , , , , , , .

35, .


Ἱστορία χρονική , 5 610 .36 Iviron 812, , 37. , V Fragmenta historicorum Graecorum 214a38, Excerpta Constantiniana de insidiis, 945 959 . VII 39.

40 Codex Scorialensis Ω I 11 ( I Z 2/I K 3), .108 XVI ., 362 . , , 149r 354 × 235  ( 240 × 140 ), 31 . (ff. 107r 154v), περὶ ἐπιβουλῶν κατὰ βασιλέων γεγονυιῶν ἐκ τῆς Ἱστορίας Ἰωάννου Ἀντιοχέως, : Varia Historia ; ; Excerpta Constantiniana de insidiis, , , , , , , ; ; Constitutio militaris XIX de navali proelio VI; Geographica Informatio ; Anonymi ratio geographiae in sphaera intelligendae; Anonymi Geographia Compendiaria; S. Justini Philosophi confutatio quorundam Aristotelis dogmatum. , 1543 . , (Diego Hurtado de Mendoza, 15031575) , . , , , ; 107r196v (, , ) , 26 1542 1543 .41


 : fontem non inveni ( )42, , , , ; , 43. , , , .109 , .

, , . , , , , 44. . . 45. περὶ πολιτικῆς καταστάσεως , , fr. 308 (Roberto = fr. 214b Müller = fr. 239 Mariev) , De cerimoniis. I. 9246. , De cerimoniis : Παρὰ πάντων ἐβοήθη· ἄξιε τῆς βασιλείας, ἄξιε τῆς τριάδος, ἄξιε τῆς πόλεως. τοὺς δηλάτορας ἔξω βάλε καὶ ἄλλα τοιαῦτα47 ( : , , ! ! ).

214b : Ὅτι Ἀναστάσιος ὁ βασιλεὺς λύει (τὸν) τῶν δημεύσεων φόβον τοῖς ὑπηκόοις, ἀπαγορεύει δὲ τοῖς συκοφάνταις τὴν ἄδειαν καὶ τὸ τῆς καλουμένης δηλατορίας πάθος τιμωρεῖται καὶ τοὺς ἐκ τῶν εἰσφορῶν ὀφειλέτας ἐλευθεροῖ τῶν ἔμπροσθεν χρόνων48 ( , , () ).

, , , . , .110 , , 49.

, 214b , , 92 De cerimoniis, .., , .

214b Codex Scorialensis Ω I 11 214a 149r. , , , , , 214a.


, : 214a , , .


  • 1Mommsen Th. Bruchstücke des Johannes von Antiochia und des Johannes Malalas // Hermes. Bd. 6. 1872. S. 332 = Gesammelte Schriften. Bd. 7. 1909. S. 719 ( ); Fragmenta Historicorum Graecorum ( FHG). Ed. C. Müller. Vol. V. Parisiis, 1873. P. 29. Fr. 214a; Excerpta de indsidiis. 99 // Excerpta Historica iussu Imp. Constantini Porphyrogeniti confecta. Edd. U. Ph. Boissevain, C. de Boor, Th. Büttner-Wobst. Vol. III. Excerpta de insidiis. Berolini, 1905. P. 140; Ioannis Antiocheni Fragmenta ex Historia chronica. Ed. U. Rob-erto. Berlin; New York, 2005. P. 526, 528. Fr. 307; Ioannis Antiocheni Fragmenta quae supersunt omnia. Rec. S. Mariev // Corpus fontium historiae Byzantinae. Vol. XLVII. Berolini et Novi Eboraci, 2008. P. 444. Fr. 238.
  • 2Agathiae Scholastici Mirinaei Historiae. I. 5. 7; Caesaraugustanorum chronicorum reliquiae. s.a. 492; Gallica Chronica a. DXI. 670; Ioannis Malalae Chronographia. XV. 9; Isidori Hispalensis Historia Gothorum Wandalorum Sueborum. 39.
  • 3Mommsen Th. Op. cit. S. 333336; Cipolla C. Considerazioni sul concetto di Stato nella monarchia di Odoacre // Rendiconti della Reale Accademia dei Lincei. Classe di scienze morali, storiche e filolofiche. Serie Quinta. Vol. XX. Roma, 1911. P. 447455; Caliri E. Praecellentissimus rex. Odoacre tra storia e storiografia. Messina, 2017. P. 156.
  • 4Pallmann R. Die Geschichte der Völkerwanderung nach den Quellen dargestellt. Th. II. Weimar, 1864. S. 473; Cipolla C. Op. cit. P. 449.
  • 5Calderone S. Alle origini della fine dellImpero romano dOccidente // La fine dellImpero romano dOccidente. Istituto di Studi Romani. Roma, 1978. P. 42.
  • 6Mommsen Th. Op. cit. S. 336.
  • 7Synaxarium Ecclesiae Constantinopolitanae. Dec. 8, 2 // Synaxarium Ecclesiae Constantinopolitanae e codice Sirmondiano nunc Berolinensi adiectis Synaxariis selectis, opera et studio H. Delehaye. Bruxellis, 1902. P. 289, ll. 1836.
  • 8ΘΗΛΑ → ΟΚΛΑ. .: Mommsen Th. Op. cit. S. 337. Anm. 2; Müller C. FHG. T. V. P. 29 not.
  • 9Pfeilschifter G. Theoderich der Grosse. Die Germanen im Römischen Reich. Mainz, 1910. S. 35; Wolfram H. Die Goten: von den Anfängen bis zur Mitte des sechsten Jahrhunderts. Entwurf einer historischen Ethnographie. München, 1990. S. 283284.
  • 10Hartmann L.M. Geschichte Italiens im Mittelalter. Bd I. Gotha, 1897. S. 56; Jones A.H.M. The Constitutional Position of Odoacer and Theoderic // JRS. Vol. 52. 1962. P. 129.
  • 11 485490 . .: PLRE. Vol. II. P. 265269. Cassiodorus 4.
  • 12Mommsen Th. Op. cit. S. 336. Anm. 1.
  • 13Ibid. S. 335.
  • 14Caliri E. Op. cit. P. 155.
  • 15Ibid. P. 152.
  • 16Cipolla C. Op. cit. P. 363; Bury J. B. History of the Later Roman Empire from the Death of Theodosius I to the Death of Justinian. Vol. I. N.Y., 1923. P. 406407; Caliri E. Op. cit. P. 8586.
  • 17Picotti G.B. Sulle relazioni fra re Odoacre e il Senato e la Chiesa di Roma // Rivista Storica Italiana. Serie V. Vol. IV. Fasc. III. 1939. P. 380381.
  • 18Caliri E. Op. cit. P. 112113.
  • 19Jones A.H.M. The Later Roman Empire, 284602: A Social, Economic and Administrative Survey. Vol. I. Oxford, 1964. P. 247.
  • 20ODonnell J. J. Liberius the Patrician // Traditio. Vol. 37. 1981. P. 36.
  • 21Cipolla C. Op. cit. P. 397; ODonnell J.J. Op. cit. P. 3839; Caliri E. Op. cit. P. 8788.
  • 22Cipolla C. Op. cit. P. 398; Sundwall J. Abhandlungen zur Geschichte des ausgehenden Römertums. Helsingfors, 1919. S. 133136; Nagl M.A. Liberius 2 // RE. Hbd. 25. 1926. Sp. 9498; PLRE. Vol. II. P. 677681. Liberius 3; ODonnell J. J. Op. cit. P. 4146, 6061.
  • 23ODonnell J. J. Op. cit. P. 6263.
  • 24. 븭 .
  • 25PLRE. Vol. III. P. 994998. Petrus 6.
  • 26Suidae Lexicon Graece et Latine, ad fidem optimorum librorum exactum post Th. Gaisfordum recensuit, et annotatione critica instruxit G. Bernhardy. T. II. Halis et Brunsvigae 1853. Col. 247248.
  • 27FHG. T. IV. P. 184191.
  • 28FHG. T. IV. P. 217218. Fr. 12.
  • 29Constantini Porphyrogeniti imperatoris De cerimoniis aulae Byzantinae libri duo. Vol. I // Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae. T. XVI. Bonnae, 1829. P. 396.
  • 30  / . . . ., 1860. . 288.
  • 31Bury J.B. History of the Later Roman Empire from the Death of Theodosius I to the Death of Justinian. Vol. II. N.Y., 1923. P. 164. N. 1.
  • 32The Oxford Dictionary of Byzantium. Ed. A. Kazhdan. Vol. III. New York; Oxford, 1991. P. 1641.
  • 33Jones A.H.M. The Constitutional Position... P. 127.
  • 34ODonnell J.J. Op. cit. P. 63.
  • 35ODonnell J.J. Op. cit. P. 32, 35.
  • 36Krumbacher K. Geschichte der byzantinischen Litteratur von Justinian bis zum Ende des oströmischen Reiches (5271453). München, 1897. S. 334; Roberto U. Op. cit. P. XI.
  • 37Mariev S. Op. cit. P. 3*.
  • 38Fragmenta historicorum Graecorum. Ed. C. Müller. Vol. V. Parisiis, 1873. P. 29. Fr. 214a.
  • 39Roberto U. Op. cit. P. XXXI, XXXVII.
  • 40 Codex Berolinensis gr. 382, ff. 148r168v Codex Scorialensis Ω I 11, 1872 . (. . 1). , , , . . Sotiroudis P. Untersuchungen zum Geschichtswerk des Johannes von Antiocheia. Thessaloniki, 1989. P. 173. N. 34.
  • 41Catálogo de los Códices Griegos de la Real Biblioteca de El Escorial por Gregorio de Andrés. T. III. Códices 421649. Madrid, 1967. P. 131133; Müller C. FHG. T. V. P. XIV; Sotiriadis G. Zur Kritik des Johannes von Antiochia // Jahrbücher für classische Philologie Suppl. XVI. Leipzig, 1888. S. 5355; Roberto U. Op. cit. P. XXXIIIXXXIV; Mariev S. Op. cit. P. 17*18*.
  • 42Mariev S. Op. cit. P. 444.
  • 43Ibid. P. 33*.
  • 44Krumbacher K. Op. cit. S. 334335.
  • 45 ..  // : IV VII . ., 1984. . 259.
  • 46Roberto U. Op. cit. P. CL.
  • 47Constantini Porphyrogeniti imperatoris De cerimoniis aulae Byzantinae libri duo. Vol. I // Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae. T. XVI. Bonnae, 1829. P. 424.
  • 48Mommsen Th. Op. cit. S. 338 = Gesammelte Schriften. Bd. 7. 1909. S. 724; Fragmenta historicorum Graecorum. Ed. C. Müller. Vol. V. Parisiis, 1873. P. 29. Fr. 214b; Excerpta de indsidiis. 100 // Excerpta Historica iussu Imp. Constantini Porphyrogeniti confecta. Ed. U. Ph. Boissevain, C. de Boor, Th. Büttner-Wobst. Vol. III. Excerpta de insidiis. Berolini, 1905. P. 140141; Ioannis Antiocheni Fragmenta ex Historia chronica. Ed. U. Roberto. B.; N.Y., 2005. P. 530. Fr. 308; Ioannis Antiocheni Fragmenta quae supersunt omnia. Rec. S. Mariev // Corpus fontium historiae Byzantinae. Vol. XLVII. Berolini et Novi Eboraci, 2008. P. 446. Fr. 239.
  • 49PLRE. Vol. II. P. 639. Iulianus 14.
  • 1413290009 1532551010 1532551011 1680298887 1692996087 1693665627